October 22, 2020 admin 0 Comments

เด็กปฐมวัยเรียนรู้ตนและโลกผ่านการเล่น เล่นในห้องเรียน เรียนรู้และพัฒนาทักษะด้านต่างๆ เล่นอิสระในธรรมชาติ เชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับธรรมชาติรอบตัว เล่น ทดลอง ลงมือทำ ให้เกิดประสบการณ์ตรง และพัฒนาการทางภาษา และเกิดเป็นความรู้ความเข้าใจต่อเรื่องราวนั้นๆ ของเด็กแต่ละคน ทุกกิจกรรม ทุกการเล่นของเด็กล้วนสัมพันธ์กับพื้นที่ แต่ละพื้นที่ครูมีเป้าหมายเพื่อให้เด็กเรียนรู้เรื่องอะไร แล้วพื้นที่แบบไหนที่เอื้อให้การ “เล่น ทดลอง ลงมือทำ” ของเด็กไปสู่การเรียนรู้ได้มากที่สุด เป็นโจทย์ที่ครูปฐมวัยจะต้องช่วยกันวิเคราะห์และออกแบบ อย่างสอดคล้องกับเป้าหมายหรือวิสัยทัศน์การเรียนรู้ (Learning Vision) เพื่อให้ทุกพื้นที่รอบตัวเด็กเป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้…

October 22, 2020 admin 0 Comments

เรื่องราวการเรียนรู้ในหน่วยบูรณาการสู่ชีวิต เรื่อง “ชีวิตสัตว์ในฤดูร้อน” ของเด็กๆ อนุบาล โรงเรียนรุ่งอรุณ ที่สะท้อนให้เห็นถึงการเป็นนักออกแบบการเรียนรู้ (Learning Designer) ของครูปฐมวัย ที่เชื่อมั่นและวางใจในศักยภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน แล้วออกแบบกระบวนการเรียนรู้ (Learning Process Design) ให้เด็กได้ลงมือทำ มีประสบการณ์ตรง เป็นการเรียนรู้ที่มีชีวิตชีวา และเชื่อมโยงกับชีวิตจริงของเขา จนเกิดเป็นความรู้ความเข้าใจในทุกมิติ ทั้งความรู้ (Head) ทักษะ (Hand) และจิตสำนึกที่ดี…

October 22, 2020 admin 0 Comments

วันหนึ่งในฤดูร้อน เด็กๆ อนุบาลห้องสายลมวางแผนกันว่าจะออกไปสำรวจชีวิตสัตว์ในฤดูร้อนรอบๆ บริเวณโรงเรียน แต่ระหว่างทางเด็กคนหนึ่งทำแว่นขยาย (อุปกรณ์สำคัญที่เด็กๆ ตั้งใจเอาไปส่องมด) ตกลงไปในบึงน้ำ! ทันทีที่รู้ว่าแว่นขยายตกน้ำ ความสนใจของเด็กๆ ทั้งกลุ่มก็พุ่งไปที่แว่นขยายในบึงโดยพร้อมเพรียง ทำอย่างไรจึงจะเอาแว่นขยายขึ้นมาได้ แต่ละคนต่างช่วยกันเสนอวิธีการ ณ เวลานั้นไม่มีใครพูดถึงนก มด และสัตว์ที่คิดจะไปดูอีกต่อไป ครูควรทำอย่างไรกับเหตุการณ์นี้ ชวนเด็กหาวิธีเก็บแว่นขยาย หรือพาเด็กๆ ไปดูสัตว์กันต่อตามแผนที่วางไว้? เรื่องราวการเรียนรู้ของเด็กๆ อนุบาลห้องสายลม โรงเรียนรุ่งอรุณ ที่สะท้อนให้เห็นถึงสมรรถนะของครูที่อ่านเด็กออก…

November 12, 2019 Author 0 Comments

การจัดการศึกษาในยุคศตวรรษที่ ๒๑ นี้หากเป็นไปเพื่อให้เด็กอ่านออกเขียนได้แล้วสอบผ่านนั้นไม่เพียงพอแล้ว เพราะสังคมตอนนี้ไม่ใช่ภาวะปกติสังคมกำลังอยู่ในภาวะสงครามทั่วโลกกำลังแย่งชิงน้ำมัน แย่งชิงอาหารแย่งชิงทรัพยากรเป็นภาวะคุกคามโดยไม่ได้ใช้อาวุธแต่ใช้เศรษฐกิจและการสื่อสารนำ  สังคมไทยไม่ได้เตรียมเด็กและเยาวชนหรือคนไทยทั้งหลายให้พร้อมที่จะเผชิญกับภาวะนี้ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่เป็นภาวะความรุนแรงที่คืบคลานเข้ามาถึงบ้านเมื่อไม่รู้ เราจึงตกอยู่ในการเบียดเบียนตนเอง  แล้วก็ไปเบียดเบียนคนอื่น ตัวอย่างจากโครงงานที่นักเรียนของเราทำเรื่องอ่าวอุดมก็ดี เรื่องบางปะกงก็ดีแม้แต่ปลากะพงยังไม่มีที่จะวางไข่เพราะคนเบียดเบียนกันเองแล้วก็ไปเบียดเบียนธรรมชาติต่อ เป็นทอดๆ ไป สุดท้ายแล้วเศรษฐกิจแบบนี้จะพาเราไปสู่ความเจริญจริงหรือ ?ถ้าต่อไปชาวนา ชาวสวน ชาวประมงล้มละลายเราก็ปลูกข้าวกินเองไม่เป็นเราสร้างอาหารเองไม่ได้ สังคมไทยจะดำเนินไปสู่ความทุกข์ยากอย่างแน่นอน ดังนั้นโจทย์ของเราจึงไม่ใช่แค่ให้เด็กอ่านออกเขียนได้ แต่ต้องให้เขาใช้ความรู้เป็นใช้ความรู้เพื่อแก้ปัญหา วิเคราะห์ปัญหาคิดเชื่อมโยงว่าอะไร เป็นอะไร ต้นตอคืออะไร ผลกระทบคืออะไร แล้วเขาจะมีบทบาทอะไรได้บ้างและเขาจะเข้าถึงความรู้เหล่านี้ได้อย่างไรเขาจะใช้ความรู้เหล่านี้ได้อย่างไร…